Archief

Dag 1 - Op reis

11:27 – Daar zaten we dan, in de trein naar Schiphol, eindelijk begonnen we die geweldige maar ook spannende reis richting Spitsbergen. De stemming zat er goed in. Robin vroeg zich af wie het verdienden een kaartje te krijgen (en belangrijker, wie niet) en in wat voor hotel we zouden belanden. Op het internet stond dat we in een oud mijnwerkersverblijf (?!) zouden slapen.

Zonder te verdwalen op Schiphol (en natuurlijk moest Barbara de baggage voor rekening nemen – die mannen van tegenwoordig worden ook steeds luier) vonden we snel met Robin’s vindingrijkheid (vrouwen hebben nog steeds geen richtingsgevoel) de groep expeditieleden: Appy, 2 meter 20 lange geologiehandleiding (humor inbegrepen), Tine, de enige vriendelijke persoon van het vrouwelijk geslacht die meegaat (Barbara’s eigen woorden), Maarten, ons cameratalent, Pim, de oudste van het stel maar zeker niet de traagste, JanHendrik daarentegen… (gelukkig kan hij onze humor wel aan ;) ) Dan hebben we nog Lucas, die zich thuis voelt in het laboratorium met de algen (toch?) en tot slot celebrity expeditieleider Marc die gepast te laat kwam.

De film die we in het vliegtuig keken boeide ons al snel niet meer toen Denemarken, Zweden en Noorwegen onder ons verschenen. Alleen al dat uitzicht was de lange zit waard.

In Oslo hebben we genoten van multicultureel voedsel, en na drie uur namen we het vliegtuig naar Longyearbyen, dat voor ons het meest noordelijke zou zijn na Friesland. Hoe dichter de tijd middernacht naderde, hoe lichter de hemel, wat een tamelijk vreemde gewaarwording was.

22:00

23:00

Na een paar uur zee doemden dan eindelijk de donkere besneewde bergen uit het blauw op. Tussen de OHs en Ahs van de passagiers hoorde je duidelijk het geklik van verscheidene cameras (je KAN natuurlijk ook een filmpje maken: )

video-aankomst-longyearbyen

En eindelijk stonden we daar in Spitsbergen, op klaarlichte pooldag om middernacht, en met de bus gingen we door het dal naar het dorpje. De eerste stop was ons hotel.

Nadat we geproost hadden op een gezellige week in de aangebouwde broeikas, doken we ons bed in om 2 uur (sorry mam) om de volgende dag om 8 uur gewekt te worden door een uitermate irritant telefoondeuntje.

Robin en Barbara

Luchthaven Longyearbyen

 

Barbara en Robin op TV!

We zijn al in enkele kranten verschenen, op internet is een hoop over ons geschreven, daar was ook nog een leuk filmpje van de NOS en nu ook nog écht op TV in beeld! Nationaal beroemd zullen we er niet van worden, maar een groot deel van Apeldoorn kan ons wel de hele week op TV bewonderen. Misschien is dat ook wel goed ook dat niet veel mensen ons zien, want echt goed voorbereid waren we niet op het interview.

Barbara wiens moeheid sterker was dan het aantal decibellen van de wekker had geen tijd gehad om nog even zoals een gemiddeld meisje (zeker voor iets op TV) minstens een kwartier te make-uppen. Eenmaal klaar voor vertrek gingen we meteen door naar Utrecht om onze Camera-pakketten op te halen en mijn vader liet zich op de universiteit gerust nog een keer vertellen over de reis wat ik al 20x verteld had. Daar werden we ook gevraagd of we het interview wilden doen voor TV Apeldoorn, dat vonden we best en we spoedden ons terug naar Apeldoorn.

Toen we aankwamen had ik net genoeg tijd om even wat eten te pakken om vervolgens met mn mond nog vol met een broodje pindakaas aan het interview te beginnen. Omdat we onderweg eigenlijk te druk waren met maffe foto’s maken met onze nieuwe camera had ik ook niet bedacht wat ik moest zeggen.

Onderweg maakt Barbara een mooie foto van een mier.

Uiteindelijk ben ik er dus grotendeels uitgeknipt en is filmster Barbara vooral te bewonderen. Helaas kan ik het filmpje niet uploaden op deze blog. Wel is de uitzending enkele dagen nog te zien via de livestream op www.TVApeldoorn.com of volgende week maandag in het archief terug te vinden.

De paklijst hebben Barbara en ik inmiddels ook binnen en ik heb mn rubberlaarzen, thermokleding en dikke warme sokken al gescoord! en in het filmpje is ook te zien dat we al druk aan het inpakken zijn.

Nog drie dagen en dan zitten we in het vliegtuig naar Spitsbergen! Ik hoop dat we een hoop moois te zien krijgen, het erg gezellig is en we er ook nog wat van opsteken! Tot nu toe de laatste blog waarschijnlijk, we hopen op maandag weer te posten!

Robin

Splendid Cameras

Spitsbergen - een droom die lijkt uit te komen. Op zoek naar fossielen van planten en de wonderen der natuur aanschouwen, de zee en gletsjers slechts twee van velen.

Natuurlijk willen we dat allemaal dolgraag vastleggen. Het enige probleem was dat we niet echt een goede camera voor hadden. Maar daar zorgde PANalytical wel voor. Zij zijn een sponsor voor onze geweldige expeditie, en hebben ons ook nog eens van een Olympus 12 megapixel camera inclusief 6 GB geheugen, een geweldig horloge en een USB stick van 2 GB voorzien.

Robin en ik zijn vandaag naar Utrecht geweest om de cameraatjes op te komen halen (Robin’s vader was zo vriendelijk ons erheen te brengen). En we konden onze ogen niet geloven. Het gebeurt niet elke dag dat je zo’n gaaf cadeau krijgt.

Wij de cameraatjes meteen testen natuurlijk. En hebben een paar mooie shots gemaakt. Robin moet nog een paar foto’s hebben ;)

We hebben zo’n zin in Spitsbergen. Nog maar 5 dagen!

- Barbara

Op zoek naar krokodillen op Spitsbergen

Op zoek naar krokodillen op Spitsbergen

Barbara Terlouw en Robin van der Bles zijn leerlingen van het Gymnasium Apeldoorn. Van 24 tot 31 augustus gaan ze met een team van wetenschappers van de Universiteit Utrecht en poolreiziger Marc Cornelissen op zoek naar de fossiele broeikaswereld op Spitsbergen. Hun klimaatfilmpje Space investigation was de winnaar van de wedstrijd ‘Expeditie Spitsbergen’. Deze filmwedstrijd was onderdeel van het Utrechtse project ‘Expeditie Broeikaswereld’, winnaar van de Academische Jaarprijs 2007.

23 graden op de Noordpool?

Gletsjers, besneeuwde heuvels en bevroren fjorden laten het door de ijstijden gevormde landschap van Spitsbergen zien. Maar dit is niet altijd zo geweest. 55 miljoen jaar geleden was het er warm. De temperatuur van de Arctische oceaan liep toen op naar 23 graden. En waar nu ijsberen en poolvossen rondlopen, vluchtten toen de vroege nijlpaarden voor de klappende kaken van krokodillen in het Spitsbergse moeras. Barbara en Robin gaan op zoek naar de sporen van deze fossiele broeikaswereld.