Ik ben Robin van der Bles, ik ben 16 jaar, woon in  Apeldoorn, heb 2 ouders, een broertje, 2 honden, een kat en altijd een goed humeurJ

Vanaf de 1e klas zit ik op het Gymnasium Apeldoorn en ik hoop deze zonder oponthoud af te maken om me daarna op een bèta studie te gaan richten. Naast school doe ik natuurlijk ook nog andere dingen: ik houd enorm van sporten en  zit nu op fitness, ik houd ervan om muziek te luisteren, maar ook te maken, ook doe ik veel met computers. Maar met vrienden afspreken, een feestje of meedoen aan een of ander project (Musical, Politieke toestanden, milieuacties (N.B. geen geitenwollensokken praktijken) en veel meer)  sla ik ook niet af. Natuurlijk moet er ook gewerkt worden en dit doe ik dan meestal in de vorm van een vakantiebaantje: 2 maanden hard ploegen en de rest van het jaar lekker lui relaxen!

Dit jaar ben ik samen met Barbara aan het filmproject van “Expeditie Broeikaswereld” begonnen, toen onze Aardrijkskundeleraar van ons cluster vroeg of er mensen waren die misschien alle lessen wilden missen en geen werkstukken, opdrachten uit het boek of toetsen wilden maken en wie kans wilde maken op een geheel verzorgde reis naar Spitsbergen. Dit leek iedereen wel een leuk idee, maar er stond wel tegenover dat je veel tijd moest steken in het maken van een film. Barbara en ik waren de enige uit ons cluster die dit wilden en zo gingen we aan de slag.

Mijn motivatie om mee te doen was vooral omdat ik het broeikaseffect, en alle stof hieromheen een van de leukste takken van de aardrijkskunde vind. Om hier “spelenderwijs” mee aan de slag te kunnen en tegelijk veel met de computer te doen en kans te maken op prijzen leek mij erg leuk.

Na een leuke dag filmen door heel Nederland, véééle dagen monteren (met veel geestigheid tot gevolg), en het uitwerken van een origineel  idee  met een goede theorie erachter waren we blij en trots dat ons filmpje eindelijk af was en nóg veel gelukkiger dat we ook daadwerkelijk wonnen met onze film!

Zowel Barbara als ik verheugen ons op de reis die, nu ik dit schrijf, nog komen gaat. We hebben al een briefing gehad over wat en hoe en het is echt superinteressant! Ik begrijp dan ook niet waarom Spitsbergen een “niemandsland” genoemd wordt. Er is zoveel historie te vinden en dit wordt ook nog dagelijks gedaan, de gevolgen van de hedendaagse gevolgen van het recente broeikaseffect zijn hier terug te zien, maar ook de toekomst kan worden bepaald door de vondsten die hier nog dagelijks worden gedaan.

Ik verwachtte eerst: Sneeuwballengevecht, sleeën en schaatsen in hartje zomer. Maar ik heb gehoord dat dat er helaas niet inzit met deze tijd van het jaar. Toch zijn er veel andere mooie dingen te zien nu de sneeuw weg is en ik ben benieuwd hoe dat er allemaal uitziet. Er mogen dan veel geologische resten te zien zijn,  toch hoop ik nog stiekem op een ijsbeer die om het hoekje komt kijken, of sneeuw, ijs en gletsjers!