Expeditie Broeikaswereld

11:27 – Daar zaten we dan, in de trein naar Schiphol, eindelijk begonnen we die geweldige maar ook spannende reis richting Spitsbergen. De stemming zat er goed in. Robin vroeg zich af wie het verdienden een kaartje te krijgen (en belangrijker, wie niet) en in wat voor hotel we zouden belanden. Op het internet stond dat we in een oud mijnwerkersverblijf (?!) zouden slapen.

Zonder te verdwalen op Schiphol (en natuurlijk moest Barbara de baggage voor rekening nemen – die mannen van tegenwoordig worden ook steeds luier) vonden we snel met Robin’s vindingrijkheid (vrouwen hebben nog steeds geen richtingsgevoel) de groep expeditieleden: Appy, 2 meter 20 lange geologiehandleiding (humor inbegrepen), Tine, de enige vriendelijke persoon van het vrouwelijk geslacht die meegaat (Barbara’s eigen woorden), Maarten, ons cameratalent, Pim, de oudste van het stel maar zeker niet de traagste, JanHendrik daarentegen… (gelukkig kan hij onze humor wel aan ) Dan hebben we nog Lucas, die zich thuis voelt in het laboratorium met de algen (toch?) en tot slot celebrity expeditieleider Marc die gepast te laat kwam.

De film die we in het vliegtuig keken boeide ons al snel niet meer toen Denemarken, Zweden en Noorwegen onder ons verschenen. Alleen al dat uitzicht was de lange zit waard.

In Oslo hebben we genoten van multicultureel voedsel, en na drie uur namen we het vliegtuig naar Longyearbyen, dat voor ons het meest noordelijke zou zijn na Friesland. Hoe dichter de tijd middernacht naderde, hoe lichter de hemel, wat een tamelijk vreemde gewaarwording was.

22:00

23:00

Na een paar uur zee doemden dan eindelijk de donkere besneewde bergen uit het blauw op. Tussen de OHs en Ahs van de passagiers hoorde je duidelijk het geklik van verscheidene cameras (je KAN natuurlijk ook een filmpje maken: )

video-aankomst-longyearbyen

En eindelijk stonden we daar in Spitsbergen, op klaarlichte pooldag om middernacht, en met de bus gingen we door het dal naar het dorpje. De eerste stop was ons hotel.

Nadat we geproost hadden op een gezellige week in de aangebouwde broeikas, doken we ons bed in om 2 uur (sorry mam) om de volgende dag om 8 uur gewekt te worden door een uitermate irritant telefoondeuntje.

Robin en Barbara

Luchthaven Longyearbyen